با تمام بی کسی هایم کسی دارم هنوز
چشم مشتاق و دل دلواپسی دارم هنوز
از دویدن های تکراری دلم خون است و باز
دم به دم تشویش روزافزون بسی دارم هنوز
گر چه عمری تکیه کردم بر درختان عقیم
پشت جنگلها نهال نو رسی دارم هنوز
در دل دریایی ام بنگر نه در بار گناه
بر کف این موج اگر خار و خسی دارم هنوز
با شکیبایی غریبم اشتیاقم روز و شب
ای دل غمگین که می دانم کسی دارم هنوز